Kirli Şiir
anlamsız kargaşaların zebanisi
kanını akıtıyor geceye
ırzına geçerken aşkın
analar akrep doğuruyor artık
nurtopu hayalleri kurarken
ve babalar yorgun düşüyor
çocuklarına mezar kazmaktan
çocuklar -ki onların ağzında-
çürüyor meme başları süt-beyaz
rengini bırakıp gecenin koynuna
siyaha bürünüyor baştan ayağa
kirliyim, kirlisin, kirli
bak ne çok ortak yanımız var
ben de seviyorum kurşunlamayı
köşe başlarında ölüyor kuşlar.
