adım gibi biLmez miyim...

Ben yine geldim kendi kürkçü dükkanıma. Bu sefer uzun sürmüştü ayrılık. Bu kürkçü dükkanında mutlu değildim. Ama sonunda geliyordum işte. Mutluluğu iterek. Bi şeker hastasının çok sevdiği tatlıyı yiyememesi durumu benimki. Bi salaklık var belli, iki yüzündeyiz dertlerin. Ben mutsuzum ama oda mutsuz biliyorum. Hani bazı şarkılar vardır, hüzünlenilmesi gereken. Ben hep o şarkıları buluyorum sanki radyo frekanslarını dolaşırken. Hani hep bi yedek talihli olur ya ama adını kimse bilmez bazen kendi bile, ben sanki biliyorum. Belki aptala malum olur lafındandır ama adım gibi biliyorum. Her zaman yedek talihlinin, “ biz sizi sonra ararız” ların kime dendiğini…
01.18.06 (9:38 am)   [edit]


posted by: (reply)
post date: 01.21.06 (2:21 pm)

psikolojim nasıl olursa olsun; heyecanlı, neşeli, canlı, depresif... bu yazıyı ne zaman okusam bir hüzün kaplıyor içimi. söylenecek pek bişiy yok aslında üzerine söylenecek.tebrikler!...

Your Name:


Your Comment: